ฉัน...เคยอยู่ท่ามกลาง กลิ่นไอของความรัก
ไออุ่นของคนคุ้นเคย
สายลมที่หวังดี
แต่แล้ว...เมื่อวันที่พายุพัดผ่านมา
ทุกอย่างพังทลาย รวมทั้งใจฉันที่แตกสลาย ไม่มีชิ้นดี
วันนี้
เธอเดินเข้ามา ....
ผูก...พัน...ฉันไว้ด้วยคำว่า “รัก”
ส่งผ่านความรู้สึก ทั้งอบอุ่น และห่วงหา
แต่ คำถามมากมายเกาะกิน ใจฉัน
สำหรับเธอ ......
ฉัน..คือคนที่เธอรอใช่ไหม
ฉัน..คือคนสุดท้ายหรือเปล่า
หรือ ฉัน..ก็เพียงแค่หนทาง ที่เธอผ่านมา และจะก้าวผ่านไป
หรือ ฉัน...ก็แค่....เพื่อนยามเหงา...
แค่คนในวันนี้..เท่านั้น
ฉัน..โหยหา กลิ่นไอของความรัก
แต่ก็หวาดกลัว กับความผิดหวัง
ถ้าฉัน...กุมมือเธอ และก้าวตามเธอไป
เธอ...จะทิ้งฉันไว้ท่ามกลางพายุอีกหรือเปล่า
โปรดบอกฉันที....
หิมะในสายหมอก....